Blue Flower

หลวงปู่หลุย  จันทสาโร วัดถ้ำผาบิ้ง ต.ผาบิ้ง อ.วังสะพุง จ.เลย

พระอริยสงฆ์มหาเถระเจ้าผู้ถือธุดงค์วัตร  และมักน้อยสันโดษ ในบรรดาลูกศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต  ท่านเป็นผู้สร้างวัดป่าบ้านหนองผือ  ต.นาใน  อ.พรรณานิคม  จ.สกลนคร  น้อมถวายแด่หลวงปู่มั่น  ภูริทัตโต  และท่านเมตตาอยู่จำพรรษา  ๕  พรรษา  ก่อนเข้าสู่นิพพาน  ท่านมีปฏิปทาเรียบง่าย  อ่อนน้อมถ่อมตน  ไม่ติดสถานที่อยู่  จาริกธุดงค์ปฏิบัติธรรมเพื่อโปรดศรัทธาสาธุชนตามสถานที่ต่างๆ  ทั่วทั้งประเทศไทย  ท่านคือ  หลวงปู่หลุย  จันทสาโร  แห่งวัดถ้ำผาบิ้ง  ต.ผาบิ้ง  อ.วังสะพุง  จ.เลย  นามเดิมท่านชื่อ  วอ  นามสกุล  วรบุตร  เกิดเมื่อวันอังคารที่  ๑๑  กุมภาพันธ์  พ.ศ. ๒๔๔๔  ณ  ต.กุดป่อง  อ.เมือง  จ.เลย  บิดาท่านชื่อนายคำผ่อย  วรบุตร  เป็นลูกชายเจ้าเมืองแก่นท้าว  แขวงไชยบุรี  ประเทศลาว  มารดาท่านชื่อ  เจ้าแม่กวย  วรบุตร  เป็นธิดาของผู้มีฐานะในจังหวัดเลย

เหตุที่ชื่อว่า  “หลุย”  นั้นเพราะในวัยหนุ่มท่านนับถือศาสนาคริสต์  ชอบสวดอ้อนวอนสวดขอพรพระเจ้า  บาทหลวงและญาติจึงเรียกท่านว่า  “เซนหลุยส์”  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาท่านจึงชื่อว่า  “หลุย”  ท่านเข้าไปการเสิร์ฟอาหารแบบฝรั่งในศาสนาคริสต์  เห็นการฆ่าสัตว์เพื่อสังเวยและเพื่อกินเป็นอาหารเลยเกิดสลดสังเวชใจ  เลยเลิกจากการนับถือศาสนาคริสต์  และหันมายอมรับนับถือพระพุทธศาสนา

การอุปสมบท

  ปี  พ.ศ. ๒๔๖๖  อุปสมบทเป็นพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา  ณ  อำเภอแซงบาดาล  จ.ร้อยเอ็ด  เรียนพระธรรมวินัยหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนา  ต่อมาได้รับฟังพระธรรมเทศนาพระอาจารย์บุญ  ปัญญาวุโธ  ซึ่งเป็นศิษย์ของหลวงปู่มั่น  ภูริทัตโต  เกิดความเลื่อมใสศรัทธาเลยขอฝากตัวเป็นศิษย์  และได้ญัตติเป็นพระธรรมยุต  ที่วัดโพธิสมภรณ์  อ.เมือง  จ.อุดรธานี  โดยมีพระธรรมเจดีย์  (จูม  พันธุโล)  เป็นพระอุปัชฌาย์  พระอาจารย์บุญ ปัญญาวุโธ  เป็นพระกรรมวาจาจารย์  ระหว่างจำพรรษากับท่านพระอาจารย์บุญ  ท่านได้พบกับหลวงปู่เสาร์  กันตสีโล  ซึ่งเดินธุดงค์ปฏิบัติธรรมผ่านมาทางนั้น  หลังจากออกพรรษาแล้ว  ท่านจาริกธุดงค์ไปทางอำเภอท่าบ่อ  จังหวัดหนองคาย  และได้พบกับหลวงปู่มั่น  ภูริทัตโต  รวมทั้งได้ฝากตัวเป็นศิษย์ขององค์ท่าน

ปฏิปทา

หลวงปู่หลุย  จันทสาโร  ท่านมีปฏิปทาที่น่าเลื่อมใส  เป็นพระอริยสงฆ์ผู้เคร่งครัดในพระธรรมวินัย  เป็นพระสุปฏิปันโนควรแก่การกราบไหว้สักการะบูชา  ท่านปฏิบัตธรรมนั่งสมาธิภาวนาจนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ นับแต่นั้นมาที่ท่านถึงบรมสุข  ท่านเที่ยวโปรยปรายสายธรรมอันชุ่มฉ่ำ  ชโลมใจแก่มวลหมู่มนุษย์  ให้ยึดมั่นในพระรัตนตรัย  คือ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์  เป็นสรณะที่พึ่ง  ที่ระลึก  ที่นับถือ  ที่กราบไหว้บูชา  หลวงปู่หลุย  จันสาโร  ท่านเป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ  กรอปด้วยศีลและธรรม  มีศีลาจาริวัตรที่งดงาม

การมรณภาพ 

ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันจันทร์ที่  ๒๕  ธันวาคม  พ.ศ.  ๒๕๓๒  ณ  โรงพยาบาลอำเภอหัวหิน  จังหวัดประจวบศิรีขัน  สิริรวมอายุได้  ๘๘  ปี  ๑๐  เดือน  ๑๔  วัน  ๖๔  พรรษา และได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันเสาร์ที่ ๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๓ ณ เมรุชั่วคราว วัดพระศรีมหาธาตุ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

คติธรรมคำสอน

 ๑.การนับถือพระพุทธศานานะ  ต้องเกิดอัศจรรย์ในดวงจิตอย่างใดอย่างหนึ่งเชียว  จึงจะเลื่อมใสในศาสนาได้ทีเดียวนะ  เกิดอัศจรรย์ในพุทโธ  ในศีลอย่างใดอย่างหนึ่งเทียว  ถึงจะเดินหน้า  ก้าวหน้า  ก้าวหน้าทีเดียว  นับถือคุณพระรัตนตรัยทีเดียว

๒.ขอให้สนใจภาวนาให้มากทีเดียว  อย่างที่ว่านะ  พุทโธ  พุทโธ  พุทโธ  เรื่อยๆ เรื่อยๆเรื่อยๆ เข้าไป  จะรู้จักในดวงจิตทีเดียว  มโนภาพที่เกิดขึ้นนะ  ความสงบจะเกิดขึ้นหนึ่ง  รัศมีของจิตหนึ่ง  นั่น  อำนาจจิตหนึ่ง นั่น  สำคัญทีเดียว  มโนภาพนะ  นั่นสมกับท่านเจ้าคุณลี  (ท่านพ่อลี  ธัมมธโร  วัดอโศการาม  จ.สมุทรปราการ)  ท่านว่ามโนภาพ  สำหรับ  พุทโธ  นะ  มันมีปาฏิหาริย์ยิ่งกว่าปรมาณูร้อยลูกนะ  นั่น  ที่เขาทิ้งกัน  ที่เขาแข่งขันประหารชีวิตกันในทุกวันนี้น่ะ  นั่น  สำคัญเชียว  นั่น ให้พึ่ง  พุทโธ  ให้มากทีเดียว  ให้เห็นอานิสงส์เชียวนะ  อาตมาน่ะ  ไม่เห็นอานิสงส์ในคราวนั้น  จะบวชตลอดชีวิต  อยู่ตลอดมาถึงขณะนี้ได้อย่างไร  ต้องเห็นเสียก่อน  เห็นปาฏิหาริย์เสียก่อนนะ  ทุกองค์ไป  พระกัมมัฏฐานนะ  ต้องเห็นปาฏิหาริย์นะ  ทุกองค์ ทุกองค์นะ

๓.หากความกลัวมาถึงแล้ว  ขนพองสยองเกล้ามาถึงแล้ว  พึงระลึกถึงตถาคต  ความกลัวหายไป  ในตอนนี้หมายความยังไง  แม้...องค์สมเด็จพระผ้มีพระภาคจิตถึงอมตธรรมแล้ว  พระองค์ไม่กลัวตายนะ นั่น  หากว่าคนไหนถึงพระองค์คนนั้นจิตมั่นคง  นั่น  จิตมี  วิหารธรรม  นั่น  จิตปลื้มอกปลื้มใจ  ว่าเรามีชีวิตอยู่ในโลกนะ  หากว่าเราตายไปอนิจจังไม่เที่ยงของชีวิตนะ  นั่น  เราก็จะไปสู่สุคติโลกสวรรค์สิ  มันเป็นอย่างนั้นละ

๔.แก่ ชรา มานานเท่าไร พึงภาวนาให้คุ้นเคยกับความตาย เพราะจะต้องตายอยู่แล้ว เตรียมตัวไว้ก่อนตาย รอรถ รอเรือ ที่จะต้องขึ้นไหสวรรค์พระนิพพาน หูยิ่งหนวกหนักเข้าทุกวัน ตายิ่งไม่เห็นหน ตีนเท้าอ่อนเพลีย หันไปหาความตายเสมอไป ถือภาวนาใน ไตรลักษณ์ ทุกขอนิจจัง อนัตตา มีเกิดแล้วย่อมมีตาย เพราะโลกไม่เที่ยงอยู่แล้ว แปรปรวนไปต่างๆ สังขารเราบอกเช่นนั้น เที่ยงแต่พระนิพพานอย่างเดียว

 

อุบาสก ตะวัน คำสุจริต 

เรียบเรียง